کودکان اوتیسم در مقابل صداهای روزمره هیجان زده میشوند

کاردرمانی اوتیسم

1397/08/13 / 12:01 ب.ظ

برای افراد مبتلا به اوتیسم، وارد شدن به یک سوپرمارکت شلوغ، درست مثل راه رفتن در میان یک کنسرت راک اند رول با چراغ های فلئورسنسی است که دائما خاموش و روشن می شوند، و همچنین صدای فلوتی که در میان یک موسیقی به گوش می خورد، همانند صدای بلند پرکاشن در یک موسیقی متال شنیده می شود. بنابراین دیگر جای تعجبی نمی ماند که چرا افرادی که در طیف های مختلف بیماری اوتیسم هستند، در چنین محیط هایی هیجان زده و عصبی می شوند.

همه افرادی که مشکلات حسی دارند، مبتلا به اوتیسم نیستند اما تقریبا همه افراد مبتلا به این بیماری، اختلالات حسی واضحی، از ترجیح های حسی گرفته تا عدم تحمل محرک های حسی دارند. منظور ما از هوش حسی هم همان مشکلات مربوط به این حس های اغراق آمیز است.

اشکال در یکی یا تعداد بیشتری از " کانال های " حسی

اگر که درجه صدا را در یک یا تعداد بیشتری از کانال های حسی ( بینایی، لامسه، شنوایی و ... ) خیلی بالا یا خیلی پایین ببریم، این ورودی ممکن است که خیلی قوی به نظر برسد و به همین طریق است که یک نوازش ملایم ممکن است تهدید آمیز به نظر برسد، یا یک صدای مشخص، به صورت یک عامل دردناک عمل کند. در این موارد، فرد برانگیخته می شود و پاسخ های اضزرابی مربوط به جنگ و گریز را در برابر چیزی که به عنوان یک عامل ناشناخته به نظرش می رسد، از خودش نشان می دهد. اگر که این تحریکات حسی به آرامی اتفاق بیافتند، فرد واکنش کمتری از خودش نشان می دهد مگر این که به ناگهان حجم زیادی از تحریکات از قبیل، هیجان، حرکات سریع و اسباب بازی های رنگارنگ و پر سروصدا برای او ایجاد و نمایان شود.

میزان حساسیت و تحریک پذیری، به سطح راحتی و ظرفیت فرد بستگی دارد. وقتی که کودکی به میزان کافی استراحت کرده است، خوب غذا خورده است، و در حالت آرامش نیز قرار دارد، نورهای درخشان یا شلوغی ها نمی توانند او را آزرده بکنند. اما اگر که او در اثر عواملی مثل آلرژی ها، تغذیه ضعیف، خستگی، و عواملی مانند این ها تحت استرس قرار داشته باشد، این محرک ها او را به مرز جنون می رسانند!

 

اشکال در ترکیب ورودی های حسی

یک فرد ممکن است که کانال های ورودی متعددی داشته باشد. همان طور که شما در یک ترافیک سنگین، رادیوی خودتان را خاموش می کنید، افراد هم گاهی نیاز به خاموش کردن ورودی های حسی شان دارند. یعنی یک منبع ورودی حسی را می بندند تا بتوانند بقیه را تنظیم کنند. مثلا خاموش کردن یک کودک ممکن است به این صورت باشد که در هنگام درس دادن معلمش، به صورت او نگاه نکند. .