بررسی سیستماتیک مداخلات حسی برای کودکان مبتلا به اوتیسم تأثیرات بر توجه و خودتنظیمی
بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم دچار کمبود توجه می شوند که مشارکت آنها را در مشاغل روزانه محدود می کند. مداخلات حسی معمولاً برای بهبود خودتنظیمی و توجه در کودکان مبتلا به اوتیسم استفاده می شود. این بررسی سیستماتیک مداخلات حسی فعلی مورد استفاده توسط کاردرمانگران را خلاصه می کند و کیفیت شواهد را برای این مداخلات تعیین می کند. این تجزیه و تحلیل به کاردرمانگراجازه می دهد تا از بهترین شواهد در هنگام انتخاب راهبردهای مداخله برای مراجعین خود استفاده کنند.
توجه و مهارت های خودتنظیمی برای شرکت در مشاغل معنادار از جمله مدرسه، بازی و مراقبت از خود حیاتی است. کودکان مبتلا به اوتیسم کمبودهایی در توجه و خودتنظیمی نشان دادهاند که بر توانایی آنها برای شرکت در مشاغل روزانه تأثیر میگذارد، که نشاندهنده نیاز به مداخلات برای رسیدگی به هر دو این مهارتها است. مداخلات حسی معمولاً برای خودتنظیمی در این جمعیت استفاده می شود، اما به دلیل تنوع مداخلات، اهداف و روش های مورد استفاده توسط کاردرمانگران، شواهد متفاوت است. یک مرور سیستماتیک برای تعیین اثربخشی مداخلات حسی بر توجه و خودتنظیمی و اینکه کدام مداخلات حسی بهترین شواهد را برای استفاده در این جمعیت دارد، انجام شد.
نتایج: سی مقاله در مورد استفاده از شش مداخله حسی مختلف در این مقاله مروری گنجانده شد. مداخلات حسی شامل: درمان یکپارچه سازی حسی، ماساژ، نشستن با وسایل تطبیقی، اصلاح محیط، جلیقه های وزن دار، و رژیم های غذایی/استراتژی های حسی بود. این مداخلات دارای درجات مختلفی از کیفیت شواهد حمایت کننده از استفاده از آنها بودند. به همه مداخلات به دلیل عدم وجود اثرات مضر و درج نتایج مثبت در برخی مطالعات، میتوان رجوع کرد و در جلسات کاردرمانی حسی از آنها استفاده نمود.
درمان یکپارچگی حسی و مداخلات لمسی دارای بالاترین کیفیت شواهد بودند که هر دو نمره متوسطی دریافت کردند. عواملی که بر اثربخشی مداخلات حسی افزوده است عبارتند از دوز با شدت بالا، تکرار یک پروتکل خاص، و پرداختن به عوامل فردی مراجع به جای محیط. چهار مطالعه باقی مانده یا نمره پایین یا بسیار پایین دریافت کردند.
نتیجهگیری: در حال حاضر کاردرمانگران از انواع مداخلات حسی برای پرداختن به توجه و خودتنظیمی استفاده میکنند. با این حال، همه مداخلات حسی به یک اندازه موثر نیستند. در حالی که هر شش مداخله دارای شواهدی بودند که از اثربخشی آنها حمایت می کرد، دو مداخله دارای سطح بالاتری از شواهد بودند. درمان یکپارچگی حسی و ماساژ هر دو دارای نمره متوسطی برای سطح شواهد حمایت از استفاده از آنها در توجه و خودتنظیمی برای کودکان مبتلا به اوتیسم بودند. هنگام ارائه مداخلات حسی برای این جمعیت، کاردرمانگران باید مداخلات خود را با اهداف مناسب تطبیق دهند و برای تعیین اثربخشی هر مداخله، نتایج را به دقت دنبال کنند.
جمله پایانی: این بررسی نتیجه میگیرد که به نظر میرسد مداخلات حسی با درنظر گرفتن توجه و خودتنظیمی برای کودکان مبتلا به اوتیسم مؤثر است، اما شواهد بیشتری برای تعیین اینکه کدام مداخلات مؤثرترین هستند و باید توصیه شوند مورد نیاز است.
تاکیید میکنم مرکز کاردرمانی آریان با نگاه ویژه به این نوع پروتوکول های درمانی و با دیدگاه شواهد محور اقدام به درمان حسی مراجعین مینماید و هیچگاه از اصول فرض شده مبتنی بر شواهد علمی عقب نشینی نکرده و نخواهد نمود.
برای اطلاعات بیشتر به لینک منبع زیر مراجعه فرمایید
https://research.aota.org/ajot/article/76/Supplement_1/7610510189p1/23413