از جمله نگرانی های والدین در مراجعه به یک متخصص کاردرمانی در مورد بازی کودک با پیچ و مهره یا کمد لوازم مادر است:

بعضی از والدین از این که کودک با اسباب بازی هایی که داره بازی نمیکنه و با وجود تهیه اسباب بازی ها گران قیمت باز هم کودک با لوازمی که مربوط به بزرگترها میشه بازی میکنه تعجب میکنند و علت این رفتار را نمیفهمند.

در این طور مواقع ابتدا باید والدین از خودشون بپرسند که چرا بچه ها اینقدر به این نوع وسایل و بازی ها علاقه دارند؟

شاید ولدین بدون اینکه متوجه باشند با خریدن این اسباب بازی ها اشتغال و استقلال فردی کودکان را محدود میکنند.

چرا دختر بچه ها اینقدر علاقه دارن به جای بازی با وسایل خودشون به سراغ لوازم آرایش مادرشون بروند و از وسایل آرایشی آنها جلوی آیینه استفاده کنند؟ آیا باید به کودک اجازه بدیم این کار را انجام بدهد یا خیر؟

و یا در مورد پسر ها چرا اینقدر علاقه به ابزار آلات و ادوات از خودشان نشان میدهند؟

 

آیا یک متخصص کاردرمانی میتواند روی اشتغال روزمره کودکان نظر بدهد ؟

کودکان به شکل شگفت انگیزی از بزرگسالان الگوبرداری میکنند. آنها میدانند که آن اسباب بازی‌ها با وسایل بزرگترهاشون فرق دارد ، آنها ابتدا وسایل بزرگ ‌تر ها را کشف میکنند و بعد که خیالشان راحت میشود ، به سراغ وسایل خود میروند.

اما اینکه کیفیت و مدت استفاده از این وسایل به چه صورت باید باشد مبحثی است که یک متخصص کاردرمانی باید برنامه ای برای این رفتارها برای والدین تدوین نماید.